Ik dacht altijd dat ik een kinderlijke concentratiecurve had, maar begreep uit het artikel van Wat doet werken in de kantoortuin voor je concentratie? in Intermediair dat ik gewoon een ‘low screener’ ben.
‘De nadelen van werken in een open ruimte veranderen nooit', zegt Mobach (Onderzoeker op gebied van facility management en organisatieverandering, BS). ‘Dezelfde bezwaren hoor je steeds opnieuw.' Behalve het gebrek aan privacy en de onmogelijkheid om bijvoorbeeld de temperatuur naar eigen voorkeur in te stellen, is er het psychologische verschil tussen zogenaamde high screeners en low screeners. De high screener kan als het ware een schermpje om zich optrekken en zou zich nog kunnen concentreren in de hal van Utrecht Centraal, terwijl de low screener zich nergens voor kan afsluiten en tot zijn irritatie elk babbelgesprekje van collega's meekrijgt.
‘Elke organisatie zou daar rekening mee moeten houden', zegt Mobach. ‘Zoals er ook mensen zijn die juist graag de drukste plekken op kantoor opzoeken, om de levendigheid van de "hoofdstraat" mee te krijgen.'
Bron: Cathalijne Boland artikel in/op Intermediair (19-10-2011), artikel Wat doet werken in de kantoortuin voor je concentratie?,
