Het woord 'triëren' betekent het selecteren en rangschikken van patiënten dan wel slachtoffers naar de aard en ernst van hun klachten dan wel verwondingen. Het woorddeel 'tri' in triëren heeft, anders dan je misschien zou vermoeden, niets te maken met het cijfer drie. Het is is daarom een zeer toevallig dat de 'triage' op het slagveld, die in de Eerste Wereldoorlog voor het eerst in de veldhospitalen werd toegepast, een schifting van de slachtoffers in precies drie categorieën was: (1) 'hoogstwaarschijnlijk niet meer te redden', (2) 'kan herstellen bij spoedige behandeling', en (3) 'kan zonder risico wachten op behandeling'. De tweede categorie werd met voorrang behandeld , pas daarna keek men naar de eerste en de derde categorie. Het aantal overlevenden steeg hiierdoor enorm, want tot die tijd schreef de medische ethiek voor dat de zwaarste gevallen het eerst werden behandeld, ook, als duidelijk was dat ze niet meer te redden waren - en ondertussen stierven er dan mensen die gered hadden kunnen worden.
Zie ook:
Bron: Onze Taal 2011, 7/8
