Jan Willem van den Boogert beschrijft in zijn boek Praktijkgericht opleiden - al doende leren in de beroepspraktijk hoe hij leren ziet als gedragsverandering:

Leren als gedragsverandering

De onderwijspsychologen Boekaerts en Simmons (1993) hanteren als definitie van leren: 'Leren is een complex proces dat zich manifesteert als een relatief stabiele verandering in iemands gedrag.'.

Als we daarbij beschouwen dat 'gedrag' te verdelen is in extern gedrag (zichtbaar voor anderen) en intern gedrag (innerlijke ervaring/denken/voelen) kunnen we 'leren' soms wel en soms niet uit het gedrag van iemand opmaken. Bijvoorbeeld: iemand heeft geleerd en dit leren bestond uit zijn mening veranderen. Iemand leert (in gedachten) andere mogelijkheden kennen om een probleem te zien (een andere kijk, een ander perspectief) of ander gedrag te vertonen. Het leerresultaat is pas zichtbaar voor anderen wanneer dit gedrag naar buiten komt.

(...)

Voor een opleider is het belangrijk om een lerende te bewegen te zeggen wat hij denkt, of te laten demonstreren wat hij heeft begrepen. Door hem te bevragen, te stimuleren iets te doen of te laten zien wordt zichtbaar dat er geleerd is, en wat er in het gedrag veranderd is. Bovendien stimuleert zo'n dialoog het leerproces. Het verwoorden, demonstreren of op andere wijze uitdrukken wat je hebt geleerd, werkt namelijk verdiepend. Als blijkt dat het externe gedrag klopt met het interne gedrag, kun je zeggen dat het externe gedrag bevestigendwerkt. Ook kunnen het externe gedrag en de reflectie daarop corrigerend werken. Voor het geval datgene wat (intern) is geleerd (extern) niet of onvoldoende blijkt te werken.

Bron: Praktijkgericht opleiden - al doende leren in de beroepspraktijk, Jan Willem van den Boogert