In het artikel Misvattingen, misverstanden en vragen over ASL en BiSL gaan Machteld Meijer en René Sieders in op het verschil tussen het maken van het functioneel ontwerp en het opstellen van de functionele eisen (requirements).

In BiSL treft men het proces Specificeren aan en in ASL het proces Ontwerp. In praktijk blijkt dat over het onderscheid tussen deze twee veel verwarring bestaat, omdat een functioneel ontwerp ook wel wordt aangeduid met de term functionele specificaties. Regelmatig zie je dan ook dat het maken van een functioneel ontwerp als een taak belegd is bij de functioneel beheerders. Toch is dat niet logisch.
Indien een applicatie moet worden gebouwd of aangepast is businessinformatiemanagement verantwoordelijk voor het aangeven wat de functionele eisen zijn (vaak requirements of gebruikersspecificaties genoemd). Aangeven hoe deze worden opgenomen in de applicatie is een taak van applicatiemanagement. Dit staat in een functioneel ontwerp. Om een functioneel ontwerp aan te kunnen passen heb je dus kennis nodig van de opbouw van de applicatie. Voor de gebruikersorganisatie is het niet nodig die opbouw te kennen. Zij moeten kunnen aangeven wat ze nodig hebben en niet hoe dat wordt vormgegeven. Specificeren gaat over het probleem (de vraag) en hoort thuis bij de functioneel beheerders en ontwerpen gaat over de oplossing (het aanbod) en hoort dus bij applicatiemanagement thuis. Maken en onderhouden van een functioneel ontwerp hoort dus thuis bij applicatiemanagement. (...) Het functioneel ontwerp is een document dat met de afnemer (lees: de functioneel beheerder) wordt afgestemd en veelal ook door de afnemer wordt geaccordeerd. Het is daarmee een onderdeel van het contract. Daardoor is een duidelijke overgang van Ontwerp naar Realisatie handig.

Bron: Misvattingen, misverstanden en vragen over ASL en BiSL, Machteld Meijer & René Sieders