Johan Hovelynck motiveert de keuze voor het kiezen van de benadering van appreciative inquiry als volgt: 'Samengevat: het inventariseren van problemen en oplossingen leidt niet per se tot een gewenste toekomst, en probleemoplossend denken komt in eerste instantie ook de relatie tussen de betrokkenen niet ten goede. Daarom opteren Cooperrider en Srivasta voor een waarderende aanpak, de 'appreciative inquiry'. Deze richt zich op 'the social potential of organizational life' - eerder dan de problemen ervan - en helpt op die manier ook een ondersteunend klimaat voor de realisatie van dit potentieel.'
Hij brengt het verschil tussen de probleemgerichte benadering en de benadering uit appreciative inquiry schematisch in kaart:
| Problem solving | Appreciative inquiry |
| 1. Identificatie van het probleem | 1. Waarderen van de beste elementen in de huidige situatie - 'wat is' |
| 2. Analyse van de oorzaken | 2. Voorstellen van de gewenste situatie - 'wat zou kunnen' |
| 3. Analyse van de mogelijke oplossingen | 3. Dialoog rond 'wat moet kunnen' |
| 4. Plan en implementatie | 4. Actie en creatie van 'wat zal zijn' |
